Mensenrechten en internationale arbeid

Leefbaar loon

Eerlijke handel gaat over leefbare lonen door de hele keten. Zoals we in het praktijkvoorbeeld van Han Hamers al zagen, hoeft het leefbare loon niet gelijk te zijn aan het minimumloon.

De Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) hanteert de volgende definitie van leefbaar loon: "een loon dat voldoende is om te kunnen beantwoorden aan de basisbehoeften van een gezin van gemiddelde grootte in een bepaalde economie."

De door de overheid vastgestelde minimumlonen in opkomende markten en ontwikkelingslanden, zijn vaak veel lager dan een leefbaar loon. Om toch een bestaansminimum te verdienen, moeten werknemers structureel veel overuren maken. Veel meer dan de maximum werkweek van 48 uur (ILO standaard). Dit gaat ten koste van hun fysieke en mentale gezondheid.

Praktische tips

  • Vergaar informatie over leefbare lonen in de landen waar u direct en indirect (via de keten) actief bent. Om leefbare lonen vast te stellen, is de living wage indicator van Stichting Loonwijzer een goed hulpmiddel.
  • Kijk niet alleen naar financiële vergoeding, maar ook naar secundaire arbeidsvoorwaarden. Denk aan voedsel, transport, onderdak, medische voorzieningen of kinderopvang.
  • Belangrijk bij de berekening van een leefbaar loon is om niet blind te staren op een getal en rekenmethode, maar om medewerkers erbij te betrekken. Laat hen desnoods collectief onderhandelen.
  • Voer verhogingen van het loon tot leefbaar loon geleidelijk in en ga met medewerkers in gesprek welke stappen gezet moeten worden.
  • Begin met leveranciers waar u de meeste invloed op uit kunt oefenen. Maar vergeet niet dat de arbeiders die het armst zijn zich meestal onderaan de keten bevinden. Bijvoorbeeld arbeiders op de informele arbeidsmarkt zoals thuiswerkers.

Meer informatie over leefbaar loon vindt u in het rapport van Berenschot 'Leefbaar Loon – loonniveau in internationale handelsketens'

Laatst bijgewerkt: 
23-05-2016 12:13